Bu yazımızda Petrus Damianus konusunu derinlemesine ve detaylı bir şekilde inceleyeceğiz. _Var1 uzun süredir ilgi ve tartışma konusu olan bir konu ve bu yazıda onun kökenlerini, toplum üzerindeki etkisini ve günümüz dünyasındaki ilgisini inceleyeceğiz. Petrus Damianus, başlangıcından yıllar içindeki evrimine kadar günlük yaşamın birçok alanında temel bir unsur olmuştur. Farklı bakış açılarını analiz edecek, ilgili verileri araştıracak ve alanında uzman kişilerin görüşlerini sunacağız. Objektif ve eleştirel bir yaklaşımla bu makale, Petrus Damianus'e ve onun modern dünyaya olan etkisine ışık tutmayı amaçlamaktadır.
Petrus Damianus | |
---|---|
Kilise Doktoru | |
Doğum | 1007 Ravenna |
Ölüm | 23 Şubat 1072 Faenza |
Kutsayanlar | Katolik Kilisesi, Lüteryan Kilisesi, Anglikan Komünyonu |
Türbe | Faenza Katedrali - Emilia-Romagna - İtalya |
Yortu | 21 Şubat (Batı Kilisesi) |
Petrus Damianus (d. 1007, Ravenna, Papalık Devleti – 23 Şubat 1072, Faenza, Papalık Devleti), daha sonra piskopos ve kardinal olmuş Benedikten Camaldolese keşişi.
Papa XII. Leo, 1828'de kendisini Kilise Doktoru ilan etmiştir. Katolik kilisesince 21 Şubat'ta hatırlanır.[1]
Geleneğe göre, meteliksiz bir asil aileye doğmuştur. Kardeşlerinden birinin gözetiminde yetişmiş ve domuz çobanı olmuştur. Ravenna'da rahiplik yapan bir başka kardeşi onu okula göndermiştir. Minnettarlığını göstermek adına Petrus ismine kardeşinin ismi olan Damianus'u eklemiştir. Eğitiminde hızla yol almış, üniversiteye önce Ravenna'da sonra Faenza'da daha sonra da Parma'da devam etmiştir. Sonrasında da bir retorik hocası olmuştur.[2]
Yetişkinliğinde çağrısının keşişlik olduğunu anlamış 1035'te birkaç yıl önce Aziz Romuald (Camaldolese'lerin kurucusu) tarafından kurulmuş manastıra kapanmıştır.
1043 yılında Petrus manastırın yetkilisi olmuştur. Papaların, özellikle de II. Alexander ve VII. Gregorius önayak olduğu reform hareketlerine coşkulu biçimde dahil olmuştur.[3] Nicolaitanizm karşıtı vaazlarının coşkusu ile ünlenmiştir. 1051'de Gomorra Kitabı'nı yazmıştır, bu kitapta ruhbanların ahlaksızlıklarını kınamıştır – ve de özellikle cinsel ilişkiden uzak durmayan eşcinsel rahipleri, onların görevden atılmasını da istemiştir. XI. Leo isteğini reddetmiştir ancak bu durum isteğini yinelemek amacıyla Petrus Damianus'u bir itiraz mektubu daha yazmaya itmiştir. Kendisi aynı zamanda sapkın rahiplerin yeniden göreve getirilmesinde de karşı çıkmıştır.
1058 yılında, Papa IX. Stephanus tarafından kardinal-piskoposluğa yükseltilmiş, 1059 yılında Fransa, İtalya ve Almanya'ya Papa elçisi olarak gönderilmiştir. Çoğu rahibin evli olduğu ve dini görevlerin parayla alındığı Milano piskoposluğu'na gitmesi ve düzenini yeniden sağlamasıyla da hatırlanmaktadır.[4]
Eserleri ağırlıklı olarak yazdığı cevap mektupları (170) ve vaazlardan (53) oluşmaktadır. Ayrıca hagiografiler (7) ve anlaşmalar da yazmıştır,[4] bazıları:
- De divina omnipotentia, Tanrı'nın gücü üzerine;
- Bir Yahudi ile Üçlü Birlik ve Mesih üzerine yaptığı tartışma;
- Liber gratissimus, Ravenna piskoposu Henricus'a atfettiği, dini görevlerin parayla alınmasına karşıtlığı üzerine;
- De brevitate vitæ pontificum romanorum, Papa'lara bahşedilen kısa hayatlar üzerine