Bugünkü yazımızda Luciano Berio'in büyüleyici dünyasını keşfedeceğiz. Kökeninden bugünkü etkisine kadar, Luciano Berio'i genel ilgi konusu haline getiren farklı yönleri inceleyeceğiz. Sonraki birkaç satırda bunun toplumdaki önemini, zaman içinde yaşadığı ilerlemeleri ve Luciano Berio etrafında öngörülen gelecek projeksiyonlarını analiz edeceğiz. Bu, kimseyi kayıtsız bırakmayacak, günümüz dünyasındaki önemini tam olarak anlamak için farklı açılardan incelenmeyi hak eden büyüleyici bir konudur.
Luciano Berio | |
---|---|
![]() | |
Doğum | 24 Ekim 1925 Ligurya, İtalya |
Ölüm | 27 Mayıs 2003 Roma |
Meslek | Müzisyen, besteci, orkestra şefi, müzik kuramcısı ve öğretmen |
Luciano Berio (d. 24 Ekim 1925, Ligurya, İtalya - ö. 27 Mayıs 2003, Roma, İtalya), İtalyan avangart besteci, orkestra şefi, kuramcı ve öğretmen.
İkisi de orgcu olan babası ve büyükbabasından piyano çalmayı öğrendi. İkinci Dünya Savaşı'nda orduya yazıldı fakat ilk gün silah kullanmayı bilmediği için elini yaraladı. Savaş süresince geri hizmette hastahanede çalıştı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Milan Konservatuvarı'nda Giulio Cesare Paribeni ve Giorgio Federico Ghedini ile çalıştı. Daha önce yaralanmış olan eli yüzünden piyano çalışmayı sürdürmedi. Besteciliğe odaklandı. 1947'de halk önünde ilk kez bestesi seslendirildi 'piyano için bir süit'. Bu yıllarda şarkıcılara piyanoda eşlik ederek kendini geçindiren Berio daha sonradan evlenip boşandığı Amerikalı Mezzo soprano Cathy Berberian ile tanıştı. Berio Berberian'ın ayrıcalıklı sesi için birçok besteler yaptı.
1951'de kendisinde serializme karşı bir ilgi uyandıran Luigi Dallapiccola ile çalışmak üzere Amerika Birleşik Devletleri'nde Tanglewod'a gitti. Daha sonra Darmstadt'da Internationale Ferienkurse für Neue Musik'e devam etti ve orada Pierre Boulez, Karlheinz Stockhausen, György Ligeti ve Mauricio Kagel gibi yüzyılın önde gelen isimleri ile tanıştı ve elektronik müzik ile de ilgilenmeye başladı. 1960'ta Tanglewood'a döndü ve şehrin yerleşik bestecisi olarak çalışmaya başladı. 1965'te Julliard Music School'da öğretmenlik yapmaya başladı. 1974 1980 yılları arasında Paris'teki IRCAM'da yönetici olarak çalıştı. 1994'te Harvard Üniversitesi'nin yerleşik bestecisi oldu ve bunu 2000 yılına kadar sürdürdü. 2003'te Roma'da öldü.Luciano Berio
Özellikle elektronik müzikteki öncü çalışmalarıyla dikkat çekmiştir. İlk müzik eğitimini babası ve dedesinden almıştır. New York'ta Columbia Üniversitesi'nde elektronik müzik üzerine ders vermiştir. En son Roma'daki Santa Cecilia Ulusal Akademisi'nde yöneticilik yapmıştır. Eserlerinde 20. yüzyıla ait unsurları kullanmıştır.[1]
![]() | Bir İtalyan besteci ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |